Flashback Friday #8 | Studeren, blogprobleempje & autopech

HOERA! Het is weer vrijdag! Met het weekend voor de deur, breng ik jullie graag een nieuwe Flashback Friday. Met deze rubriek geef ik jullie iedere vrijdag een kijkje in mijn doen en laten van de voorbije week, om jullie zo een beter beeld te geven van de impact van CVS en fibromyalgie op mijn dagelijks leven.


Vrijdag

I_know_less_than_John_SnowDe examens zijn nog niet eens begonnen (mijn eerste examen is pas vrijdag 5 juni) en ik zie het al niet meer zitten. De stress en de vermoeidheid beginnen al hun tol te eisen. Vandaag was het echt mijn dagje niet. Ik heb niets voor school gedaan, ik kon de energie gewoon niet opbrengen om mij achter mijn boeken en mijn cursussen te zetten…

QuicheMaar er was gelukkig ook iets positiefs aan deze dag! Mijn mama had namelijk overheerlijke quiche gemaakt met brocolli, tomaat, pesto en spekjes. Ik kan me zelfs niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst quiche gegeten heb, zo lang is het geleden. Maar het is zeker voor herhaling vatbaar.

Zaterdag

Ik heb me herpakt. Vandaag ben ik met een nieuw vak begonnen, namelijk het vak voor het examen van vrijdag: psychodiagnostiek. Een nieuw vak, een nieuwe start. En ik moet zeggen, dat heeft wel gewerkt. Ik heb vandaag alles kunnen doen wat er op mijn planning én ik had nog tijd over. Ik had deze tijd misschien ook beter gespendeerd aan studeren, maar ik besloot om toe te geven aan de pijn en wat te genieten van het heerlijke niets doen. Wat is het lang geleden dat ik nog eens echt heb kunnen ontspannen! Ik moet echt meer van die momentjes inlassen.

Zondag

Work-work-workIn tegenstelling tot gisteren, was ik vandaag niets waard. Ik heb geprobeerd om wat voor school te werken, maar de vermoeidheid en de pijnen waren me gewoon te veel vandaag. Ik geraakte weer niet vooruit en kon me amper concentreren. Na een uur staren naar mijn cursus, heb ik het opgegeven. Ik ben moe en ik wil niet meer. Iedereen blijft maar zeggen dat ik het kan. Maar wat als ik het niet kan? Wat als ik niet meer wil? Ik weet het, opgeven is geen optie. Maar als het gewoon niet gaat?

Ik kwam vandaag dit leuke artikel tegen op het wereldwijde web. Voor alle studenten onder ons: vinden jullie dit ook zo herkenbaar?

Maandag

Gisteren had ik een enorm slechte dag, maar ik heb me herpakt. We hebben het er thuis namelijk al enkele dagen over, maar nu wordt het steeds concreter en concreter: ik ga waarschijnlijk terug naar Duitsland. Ik heb jullie al eerder verteld over mijn ‘avontuur’ naar Duitsland (zie hier) en de geweldige effecten nadien. Omdat het nu al sinds begin maart opnieuw bergaf gaat en niets echt lijkt te helpen, beginnen we ons zorgen te maken over volgend jaar. Ik kan nu amper uit de zetel, ben helemaal uitgeput en heb constant pijn. Hoe ga ik in godsnaam in september naar school kunnen gaan als er geen verbetering komt? Dus we hebben een e-mail gestuurd naar de artsen in Duitsland en ook zij geloven in een tweede stamceltherapie. Ze schrokken wel van mijn serieuze terugval, ze hadden dit in mijn geval niet meteen verwacht. Maar ze hebben een positief gevoel over een tweede bezoek, omdat ik er vorig jaar ook zo goed op gereageerd heb. Of dit dan deze keer wel permanent zou zijn? Geen idee… Dat kan niemand voorspellen. Maar ik weet wel dat ik geen derde keer zo’n therapie kan doen. Daarvoor is het gewoon te duur. Dus het is mijn laatste kans en ik wil die met beide handen grijpen!

Dinsdag

Ik had gepland om vandaag wat te bloggen. Ik zit namelijk boordevol inspiratie, maar ik krijg het niet op papier gezet. Ik lijk de juiste woorden maar niet te vinden (oh-ow, als dit maar geen voorteken is voor mijn examen vrijdag…) en daarom lukt het dus niet. Maar, het lot besliste daar anders over. Voor ik begon aan een artikel, wilde ik mijn mediabibliotheek een beetje opruimen. Op wordpress worden namelijk alle foto’s die je upload bewaard en een groot aantal had ik niet langer nodig. Dus ik besloot om deze te verwijderen. Geef nu toe? Zo ziet het er toch maar rommelig uit?

Mediabibliotheek-Foureleven

Wel, ja… Dit bleek dus niet zo’n goed idee te zijn, want al snel ontdekte ik dat alle foto’s die ik verwijderd had, ook verwijderd waren uit de blogposts waarin ik ze had geplaatst. Wist ik veel dat dit zou gebeuren! Ik werd bijna gek toen ik het ontdekte, de tranen stonden nog net niet in mijn ogen. Alsof het nog niet erger kon, had ik ook onlangs mijn mapjes op de computer opgeruimd, dus veel foto’s waren gewoon volledig weg.

Tijdens het studeren heb ik mij dan maar beziggehouden met ieder bericht één voor één te overlopen en te voorzien van nieuwe afbeeldingen. Het was een opluchting toen ik volledig klaar was, maar omdat dit me veel te veel tijd had gekost (tijd die echt wel nodig heb voor het vak psychodiagnostiek!), is het er weer niet van gekomen om te bloggen. Ik hoop dat het dit weekend wel zal lukken en anders zal het voor na mijn examens zijn, vrees ik. Hoe dan ook, mijn examens en mijn gezondheid gaan nu even voor. Mijn blog komt, jammer maar helaas, even op de derde plaats.

Woensdag

StudeersnackVandaag was best een saaie dag. Ik heb gestudeerd, gestudeerd en nog meer gestudeerd. Tot de lettertjes voor mijn ogen begonnen te dansen. Ik had gehoopt vandaag de laatste stukjes leerstof af te ronden, zodat het morgen alleen nog maar een kwestie was van herhalen, maar ik ben daar jammer genoeg nét niet in geslaagd. Morgen dus nog een klein stukje studeren en mij mentaal voorbereiden op het examen. (Hoooo, de zenuwen beginnen al te komen!)

Donderdag

Vandaag had ik een afspraak met een reumatologe/immunologe in het UZA. Ik was ontzettend benieuwd naar dit moment, omdat mijn verwachtingen toch wel hoog gespannen zijn. Misschien kan zij me wel verder helpen en ervoor zorgen dat ik weer beter word. Natuurlijk moeten we wel eerst nog op de afspraak geraken…

Mijn mama en ik waren al vroeg op weg (wij komen niet graag te laat!). Net wanneer we de Ring van Antwerpen afreden aan Wilrijk, hoorden we een zeer vreemd en luid lawaai. Eerst dachten we dat het van een tractor kwam, ergens in de buurt. Maar al snel hadden we door dat het geluid van onze auto kwam.

Kapotte-band

Van zodra we de auto ergens aan de zijkant hadden gezet en uitstapten, werd het probleem al snel duidelijk: een kapotte band… Zo konden we niet verder! Nu wilde het net lukken dat er dit weekend ook al een probleem was met één van de banden, waardoor het reservewiel al in gebruik was. Er zat dus niets anders op dan de auto geparkeerd te laten staan en met de bus verder te gaan. Uiteindelijk zijn we wel op de afspraak geraakt, we waren zelfs nog op tijd! Maar leuk was het toch niet hoor…

Het gesprek met de arts was voorlopig nog vooral verkennend. Een lichamelijk onderzoek, een hele overhoor over mijn klachten en de problemen die zich voordoen, … Maar ze heeft mijn hele dossier (dat we de voorbije vier-vijf jaar zelf hebben opgebouwd) met alle bloeduitslagen, testresultaten en verslagen van artsen bijgehouden en ze gaat dit samen met haar team en professoren bekijken om te zien wat ze voor mij kunnen doen. Er werd al wel even gesproken over de pijnkliniek, maar ik hoop toch dat ze meer voor mij kunnen doen dan dat. Wel, we zullen het weten op 25 juni, want dan heb ik mijn volgende afspraak.

I'm-going-to-succeed-quoteVerder heb ik de rest van de middag alles gegeven wat het studeren betreft. Morgen heb ik namelijk om 11u mijn eerste examen: psychodiagnostiek. Ik heb er een goed gevoel bij, maar ik ben wel enorm nerveus. Zo’n examen is nooit goed voor een stresskipje als ik. Gaan jullie duimen voor mij?

Hoe was jouw week? Heb jij ook altijd zo veel stress voor een examen?

5 thoughts on “Flashback Friday #8 | Studeren, blogprobleempje & autopech

  1. Wat een moeilijke week voor jou! Je examen gaat nu ongeveer beginnen, dus ik duim voor je. En ik duim ook dat Duitsland een uitkomst biedt voor jou. You go, girl!

  2. Enorm veel succes met je examen!! Je hebt precies wel een zware week achter de rug, maar hopelijk verloopt alles goed :) Ik duim in ieder geval voor je! Liefs :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *