Mijn eerste vakantiewerk

Of het nu is om een festival te bezoeken, op reis te gaan of gewoon om wat centjes te sparen om tijdens het academiejaar hun sociale leven te bekostigen, veel studenten doen in de grote vakantie vakantiewerk. Ook ik heb drie jaar lang talloze discussies en ruzies met mijn ouders gehad over het feit dat ik wilde werken om ook eindelijk eens wat centjes te verdienen. Tegen het argument dat ik daar niet toe in staat was en dat ik amper naar school kon gaan, laat staan gaan werken, kon ik echter nooit op. Tot dit jaar!

In maart voelde ik me goed. In tegenstelling tot vorig jaar kon ik ook tijdens het tweede semester naar alle lessen gaan, werken voor school, af en toe afspreken met vriendinnen, iets leuks gaan doen met mijn vriend in de weekends, … Ik was niet overdreven moe en had amper last van pijnen in mijn rug of benen. Als ik dan toch eens pijnen had, was er een duidelijke oorzaak aan te wijzen en ging de pijn weer weg door te rusten. Het ging dus echt wel goed met me. Toen ik -zoals ieder jaar- weer begon over een vakantiejob, kon ik mijn ouders overtuigen om me de toestemming te geven. Ook mijn vriend stond helemaal achter mijn beslissing. Zolang ik maar beloofde het rustig aan te doen en niet meteen te overdrijven.

Aangenomen!

1 april werd ik aangenomen in de Delhaize hier in het dorp. Ik zou de hele maand juli werken: deels achter de kassa, deels aanvulwerk en dat 5 uur per dag, gedurende 6 dagen per week. Niet niks, natuurlijk. Maar ik was ervan overtuigd dat ik dat wel ging kunnen, dat ik lichamelijk echt wel goed genoeg was om dat vol te houden. Natuurlijk dacht ik ook aan het financiële plaatje. Ik ga wel eens babysitten in de weekends, maar dat verdient niet zo heel veel. (En al zeker niet sinds mijn jongere zus ook gaat babysitten en ik mijn “aanvragen” om te komen babysitten met haar moet delen. Maar ik gun het haar.) Met mijn vakantiejob zou ik echter wel een mooi bedrag verdienen, waardoor ik eindelijk zou kunnen beginnen dromen van een (tweedehands) iPhone, een grotere reis of gewoon van een mooi aangevulde bankrekening.

Ergens in mei voelde ik me al iets meer vermoeid na de lessen. Ik merkte dat ik van lichte activiteiten opnieuw sneller moe werd en dat ik over het algemeen minder goed recupereerde. Ik werd altijd al sneller moe dan gezonde mensen, maar nu begon het toch terug op te vallen en mijn dagelijks leven opnieuw in de weg te staan. Omdat er volgend jaar een stage aankomt van acht weken, begon ik me zorgen te maken. Ik sprak mijn ouders aan over een derde stamceltherapie. Na een tijdje overleggen, besloten ze mij die kans te geven. Dat ik daarvoor een week vakantiewerk moest opgeven omdat de therapie in augustus niet georganiseerd werd door de dokters in Duitsland, dat nam ik er ‘met plezier’ bij. Mijn gezondheid gaat nog altijd voor! (Daarbij, drie weken werken, dat brengt ook nog een mooi bedrag op.)

Een koude douche

Toen ik ging melden aan de bazin van de Delhaize dat ik de laatste week van juli toch niet zou kunnen komen werken, bleek ik nog op tijd te zijn. Ze kon nog wel wat aanpassen aan de planning, want ze had nog niets doorgegeven aan de jobstudenten. Oef! Maar dan kwam er een koude douche: de eerste week van juli had ze geen jobstudenten meer nodig, dus ze kon mij maar drie weken werk bieden. Door mijn stamceltherapie in de laatste week van de maand, zouden dat dus maar twee weken worden… Slechts twee weken werken?! Ik zou dus maar de helft verdienen van wat ik eerst gedacht had? Ik was enorm teleurgesteld! Maar ik kon er niets meer aan veranderen. Ik moest dan maar blij zijn met mijn twee weken, dat was nog altijd beter dan niets…

Aan het werk

Op maandag 11 juli was het dan eindelijk zover: mijn eerste werkdag! Ik was ontzettend zenuwachtig, want ik wist dat ik al meteen de eerste dag mijn ‘opleiding’ kassa zou krijgen. Het verliep gelukkig allemaal heel vlot en ik vond het super leuk! Ik denk dat ik één van de meest enthousiaste jobstudenten was die ze daar al ooit gehad hebben. Ook op dag twee was ik heel opgewekt. Ik mocht helemaal alleen aan de kassa zitten, zonder dat er iemand op mijn vingers stond te kijken. (Al zat er wel een vaste medewerkster aan de kassa naast mij, zodat ik nog hulp kon vragen indien nodig.) En van zodra het rustig werd, mocht ik weer de winkel induiken om de andere jobstudenten -waaronder mijn broer- te gaan helpen met het aanvullen van o.a. de zuivel. Toen ik op dag 3 en dag 4 te horen kreeg dat mijn kassa ook iedere keer klopte en dat collega’s onder de indruk waren, was ik helemaal gelukkig. Dit vakantiewerk is op mijn lijf geschreven!

Delhaize schort

Eat. Sleep. Work. Repeat.

Ik werkte dan maar van 9u tot 14u, ik vond het wel vermoeiend. Na het werk ging ik naar huis, at ik snel iets en kroop vervolgens in bed voor een middagdutje. Dat leek me helemaal niet zo abnormaal. Ik had nog nooit eerder gewerkt, ik moest er gewoon nog wat aan wennen. Maar toen ik na dag 5 nog steeds in mijn bed moest kruipen (en gemakkelijk sliep van drie uur tot half zeven zonder ’s avonds problemen te hebben met in te slapen), begon ik toch al te twijfelen.

Na de eerste 6 dagen was ik op. Ik voelde mijn rug al wat meer door het vele kassawerk. En ook het weinige aanvullen dat ik nog deed, werd zwaarder om vol te houden. Mijn vrije zondag kwam dus als geroepen. De tweede week was alleen maar zwaarder. Ik kwam iedere dag thuis met pijn in mijn rug. De eerste dagen verdween het nog tegen de dag nadien, maar uiteindelijk was zelfs dat niet meer het geval… Laat ons zeggen dat ik heel blij was toen de twee weken om waren. (En dat gevierd heb met een heerlijk dutje.)

Hoogmoed komt voor de val

Ondanks dat ik nu nog altijd super enthousiast ben over het werk en het zelfs leuk vond, besef ik dat ik overmoedig geweest ben. (Zoals wel vaker.) Ik had mezelf en mijn gezondheid volledig verkeerd ingeschat. Vier weken vakantiewerk had ik nooit aangekund! Ik mocht blij zijn dat het maar bij twee weken is gebleven.

Enerzijds doet het wel pijn om te beseffen dat ik echt wel grenzen heb waarmee ik moet leren leven en dat wat meer financiële vrijheid (en de bijhorende luxe) voorlopig niet tot de opties behoort. Maar anderzijds ben ik trots op mezelf dat ik toch gedurende twee weken deeltijds heb gewerkt. Ik heb in ieder geval weer een wijze les geleerd.

2 thoughts on “Mijn eerste vakantiewerk

  1. Wat mooi geschreven! Kassawerk is echt vermoeiend he :) Ik werk ook als student in Delhaize (ik herken het schortje, haha) en eigenlijk is het pas na 4 jaar elke week werken dat ik geen hoofdpijn meer heb na het werken of met een pijnlijke rug naar huis moet. Maar ik vind het wel goed om dit soort werk eens te doen, dan heb je meer bewondering voor de mensen die het elke dag moeten doen, had je dat ook? :) Je mag wel heel trots zijn op jezelf hoor, 2 weken is niet niks! Veel liefs :)

    1. Zeker! Ik dacht altijd dat het gemakkelijk was, een hele dag achter de kassa zitten en wat babbelen met de mensen. Maar er komt zo veel bij kijken, zeker als er gratis producten en bonnetjes zijn… Wat natuurlijk net het geval was, de twee weken dat ik werkte, haha. :p

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *