Lissabon dag 2 | Mosteiro dos Jéronimos & Torre de Belém

Eind januari, begin februari vertoefde ik samen met mijn vriend enkele dagen in Lissabon. Het werden vijf (eigenlijk vier) prachtige dagen in een wondermooie stad. Graag wil ik deze ervaring dan ook met jullie delen. Vandaag vertel ik jullie wat meer over dag 2: we namen de tram om de wijk Belém te gaan bezoeken.

Wat stond er vandaag op de planning? Een uitstapje naar wijk Belém. We wilden het Hiëronymietenklooster en de toren van Belém gaan bezoeken, twee must see’s als je in Lissabon bent! Het is heel gemakkelijk te bereiken met het openbaar vervoer. Wij namen tram 15 (ook enkele buslijnen rijden die richting uit) en waren er op ongeveer een kwartier tijd. Het klooster vind je vervolgens op ongeveer 200 meter van de tramhalte.

Mosteiro dos Jéronimos

De gevel en de poort van het klooster zijn immens indrukwekkend, zelfs al blokkeerde een stelling een deel van het zicht. (Nadeel aan de winter, het is de moment om toeristische attracties eens onder handen te nemen.) We besloten om eerst het klooster te bezoeken (het betalende gedeelte) omdat de rij nog niet zo heel erg lang was, nadien bezochten we de kerk (gratis) waar o.a. Vasco Da Gama begraven ligt.

Mosteiro dos Jéronimos, Belèm

Mosteiro dos Jéronimos, Belèm

De poort was al indrukwekkend, maar het klooster zelf was dat des te meer. Wanneer je het klooster betreedt, zie je meteen het grote binnenplein dat omringd wordt door het symmetrische gebouw. Zeker wanneer het zonnetje schijnt, is het een wondermooi decor. Daarna zijn we gaan wandelen door de gangen. Hierbij vallen enerzijds de kleine zuilen op, allemaal verschillend van elkaar en anderzijds het plafond. Je ziet dat hier echt tijd in gestoken is.

Mosteiro dos Jéronimos, Belèm

Mosteiro dos Jéronimos, Belèm

Mosteiro dos Jéronimos gangen, Belèm

Ik vind het best bijzonder om door de gangen van het klooster te lopen, wetende dat hier in de 16de eeuw ook al mensen door liepen. Het ademt geschiedenis uit, als het ware. In het klooster kan je het graf van de dichter Fernando Pessoa bezoeken, de biechtkamers bekijken en een tentoonstelling over de koningen van Lissabon bezichtigen. Er stonden ook allerlei pijlen richting de ‘Ancient Library’, maar tot onze grote spijt hebben we deze niet gevonden. Volgens mij bevond deze zich (tijdelijk) achter gesloten deuren, heel jammer!

Daarna zijn we door het prachtige Jardim Da Praça Do Império gewandeld tot aan het Padrão dos Descobrimentos oftwel het Zeevaardersmonument. Dit monument is gebouwd in de 20ste eeuw ter ere van de vele ontdekkingsreizen die zijn uitgevoerd in de 15de en 16de eeuw. Het ziet monument is 52 meter hoog en lijkt op de boeg van een schip. Het ziet er prachtig uit, zeker de moeite om eens te bezoeken.

Jardim Da Praça Do Império

Padrão dos Descobrimentos, Belèm

Padrão dos Descobrimentos

Op wandelafstand van het Zeevaardersmonument vind je de Torre de Belém, een prachtig fort uit de 16de eeuw. Oorspronkelijk werd het gebouwd op een soort van eilandje in de Taag (de rivier), maar door de allesverwoestende aardbeving van 1755 is de rivier als het ware ‘verplaatst’ en lijkt de toren vlak aan het land te staan. Wij zijn binnen een kijkje gaan nemen: op het gelijkvloers waar je de kanonnen ziet staan, in de “kelder” waar vroeger de gevangenen vastgehouden werden (wist je dat deze cellen regelmatig onder water liepen?) en in de toren zelf waar de vele soldaten op de uitkijk stonden.

Helemaal bovenaan op de toren, had je een wondermooi zicht over Belém. (Je moest wel tussen de kantelen kijken, die stonden een beetje in de weg). Voor de rest was het echter niet zo spectaculair. De meeste kamers waren leeg, terwijl ze daar evengoed een soort tentoonstelling kunnen houden met de wapens en uitrustingen van vroeger. Toch is het iets dat je moet gedaan hebben, als je het mij vraagt. Het is niet voor niets uitgeroepen tot nationaal monument en UNESCO werelderfgoed.

Torre de Belèm

Torre de Belèm

We hebben nog een tijdje rondgelopen in Belém vooraleer we terugkeerden naar de tramhalte. Eens we daar gekomen waren, zagen we zowat iedereen rondlopen met een zakje van “Pastéis de Belém”. Toen herinnerde ik me gelezen te hebben dat de lekkerste pasteitjes inderdaad in deze wijk te koop waren. We hebben dan ook niet getwijfeld en kochten meteen een pakje van zes stuks.

Pastéis de Nata of Pastéis de Belém zijn heel populair in Portugal. De taartjes werden oorspronkelijk gemaakt door de monniken in het klooster. Toen het klooster in de 19de eeuw moest sluiten, is het recept naar buiten gekomen. De lekkernijen werden voor het eerst verkocht in het familiebedrijf in Belém, maar ondertussen kan je ze al kopen over de hele wereld. Toch is het recept van de échte Pastéis de Belém het enige echte recept dat tot op de dag van vandaag slechts door drie chefs gekend is. De taartjes die je hier koopt verschillen dan ook van de gewone Pastéis de Nata die elders gemaakt en verkocht worden.

De taartjes zijn kleine, zoete hapjes met een krokant deeg, pudding en kaneel. Je kan het een beetje zien als een kruising tussen rijsttaart (zonder rijst) en flantaart. Het was in ieder geval heel erg lekker. (Alleen een beetje klein, haha!) Het winkeltje waar we de Pastéis gekocht hebben, is echt een fabriek op zich. Per dag worden daar duizenden taartjes gemaakt, verpakt en verkocht. Stel je dat eens voor zeg! (In dit filmpje krijg je een beeld van hoe de fabriek, de winkel en het restaurant-gedeelte er uitzien en hoe alles in zijn werk gaat.) Eén taartje kost €1,05 wat relatief weinig is als je kijkt naar sommige bakkerijen in het hartje van Lissabon, waar ze gemakkelijk anderhalve euro per stuk kosten.

Bron: youtube 

Na onze uitstap naar Belém zijn we teruggekeerd naar de loft. Na zo’n drukke dag als vandaag kon ik wel wat rust gebruiken. We hadden namelijk meer dan 15 km gewandeld en 120 meter geklommen vandaag!

Na een paar uurtjes rust besloten we uit eten te gaan. Onze host had ons een leuke plaats aangeraden: Time Out Mercado da Ribeira. Achteraf gezien konden we hem meer dan gelijk geven, het is een enorm leuke plaats om te gaan eten! Het concept is eigenlijk heel eenvoudig. Je hebt een grote, maar gezellige eetruimte met in het midden allemaal tafels en stoelen. Daarrond heb je 25 kleine afhaalrestaurantjes. Heb je zin in sushi of Mexicaans? Of ben je meer in voor een pizza? Het maakt niet uit, je gaat gewoon naar het restaurantje in kwestie en bestelt waar je zin in hebt. Na het betalen krijg je een buzzer mee die afgaat als je maaltijd klaar is. In het midden van de zaal staan enkele standjes met drank: frisdranken, fruitsappen, champagnes en bieren. Ook daar heb je keuze te over!

Wij waren in de eerste plaats volledig overdonderd door alle mogelijkheden. Tegen dat je de hele ronde gedaan hebt, ben je al alles vergeten. Daarbij is kiezen niet onze sterkste kant. We besloten dan maar om eerst te beginnen met een klein hapje en een glaasje rosé. (Het kiezen nog een beetje uitstellen, haha.) Daarna zijn we voor een halve kip met barbecuesaus en frietjes gegaan. Om af te sluiten wilde Hendrik me sushi laten proeven. Ik had dat nog nooit gegeten en dit leek hem de ideale gelegenheid om dat eindelijk eens te proberen. Ik vond het verrassend genoeg super lekker, maar het was wel kort gefrituurd waardoor de buitenkant lekker krokant was en de binnenkant een beetje warm. Dat maakte de stap voor mij toch iets kleiner om rauwe vis te eten.

Time Out Market Lisbon Time Out Market LisbonZoals je kan zien en lezen, was ook dag twee een enorm succes! Het verslag van dag drie en vier volgen snel!

Lees ook:


Deze foto’s zijn eigendom van Hendrik en mij. Deze mogen dan ook niet gedeeld worden zonder de uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar. Voor meer informatie: charlotte@foureleven.be.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *